22.12.11

Βρέχει

κάθε σταγόνα της βροχής γλυκός ήχος,μουσική που πέφτει στο υγρό δάπεδο.
ποτάμια που πρέπει να πηδήξεις για να μη βραχείς και ρυάκια που πλυμηρίζουν μιά στολισμένη πόλη.
Στο θαμπό παράθυρο ζωγραφίζεις καρδούλες λουλουδάκια ίσως και συννεφάκια,μετά τα σχέδια σου χαλάνε και σαν να κλαίνε πέφτουν σταγόνες από το περίγραμμά τους.
Ανακατεμένη μουσική από τα διάφορα μπαλκόνια φτάνουν στα αυτιά μας και το παρατεταμένο γαύγισμα ενός σκύλου.
Ζεστός καφές και μερικά σοκολατάκια καινούργια βιβλιά βγάζουν αυτή τη μυρωδιά του τυπογραφείου,που οι σελίδες τους έχουν ζαρώσει από τις χοντρές σταγόνες.
Το κελάιδισμα των πουλιών μετά την βροχή ακούγεται σαν μικρλη συναυλία.
και μετά ξαναρχίζει,στην αρχή σιγανά και διστακτικά όπως ένα μωρό που κάνει τα πρώτα του βήματα για να γίνει μετά δυνατή σαν να έχει παλμό σα να έχει ρυθμό να τα παρασύρει όλα σαν ένας τρελός έρωτας ή σαν ένας τρελός που γκρεμίζει τον κόσμο γύρω του.
Παιδιά τρέχουν να κρυφτούν κάτω από υπόστεγα για να μην "πουντιάσουν" όπως τους είπε η μητέρα τους.
όμορφη που είναι η βροχή.σαν ένα ξέσπασμα του ουρανού που θέλει να τα βγάλει όλα από μέσα του.και μετά είναι καθαρός και ξεκάθαρος έτοιμος να τον κοιτάξεις και να χαθείς μέσα του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου