13.1.12

Παρασκευή και 13!!!


Και έτσι όπως σηκώνομαι σήμερα και έρχεται το λεωφορείο σαν να είχα παραγγείλει ραδιοταξί,και με μεγαλύτερη ακρίβεια μη σας πω-γιατί πρόλαβα να πάρω και εισιτήρια-και προλαβαίνω και στο τσακ το μάθημα πριν μπει η καθηγήτρια,λέω "να μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα που ξεκινάει".Η καλή μου τύχη συνεχίστηκε,όταν μόλις πήγα στην στάση το πολυαγαπημένο 040 έφτασε μετά από 1 λεπτό!Που να ήξερα τι διαβολικό έκρυβε μέσα του.Στην στροφή για Καλλιθέα ένας καημένος άνθρωπος που δεν ένιωσε καλά μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και σταμάτησε στη γωνία.Ο οδηγός του λεωφορείου,κλασσικό πρότυπο ελληναρά,με γυαλί ηλίου "μάσκα" και σκουφάκι να μην κρυώνει η καράφλα τώρα που οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές και η θέρμανση στα μέσα μεταφοράς σχεδόν ανύπαρκτη,άρχισε να φωνάζει μέσα στο λεωφορείο σε άπιαστα "γαλλικά" στον κύριο,ο οποίος μές στη ζάλη του,προφανώς δεν είχε καταλάβει τι έκανε!Πολύ λογικό να εκνευριστεί όταν ο σαστισμένος οδηγός του Ι.Χ. δεν κατάλαβε παναγία!Οπότε αποφάσισε να αναλάβει δράση,με κινήσεις που μόνο ένας αίλουρος θα είχε ή ένας νίντζα,άνοιξε την πόρτα,κατέβηκε στο δρόμο και κατέβασε όλα τα ευαγγέλια που ήξερε!!!!Και πάνω στο λεωφορέιο ΤΟ χάος,γιατί εμείς οι έλληνες,αν δεν γκρινιάξουμε για τα πάντα,πώς θα μας πάει καλά η μέρα μετά;;;Ένας παππούς από τους κλασσικούς(που στο δρόμο περπατάνε πιό αργά και από τον θάνατο αλλά στην στάση θα σε ποδοπατήσουν/σπρώξουν για να κάτσουν στη θέση)με δυνατή φωνή έλεγε "πώς θα πάμε τώρα στις δουλείες μας;;;" (ε,εεε;;;πώς τώρα που αργήσαμε μη σου πω και ενάμιση λεπτό),οι κυρίες με το μαλλί κράνος μουρμούριζαν "...αλλά όλοι έτσι είναι, ανισόρροποι,δεν καταλαβαίνουν ότι εμείς βιαζόμαστε και 'κείνο και τούτο και τ'άλλο" μια κοπέλα πίσω μου είχε πεθάνει στα γέλια και έλεγε στο τηλέφωνο πόσο τραγικοί είμαστε σε αυτή τη χώρα και πως δεν έγινε και τίποτα και η διπλανή μου που μάλλον ήταν εξωτική παρουσία στη χώρα μας με ρώτησε σε σπαστά ελληνικά "δηλαδή τώρα θα μείνουμε εδώ;;" 
....
Αφού τα πράγματα μετά από 2 λεπτά επανήλθαν στην φυσιολογική ροή τους και ο οδηγός έτρεχε στην λεωφόρο Θησέως λες και τρέχαμε σε αγώνα ράλλυ,οπότε ο ένας έπεφτε πάνω στον άλλο και άκουγες ετεροχρονισμένα "συγνώμη"(συμβαίνει ακόμα κι αυτό καμιά φορά,να ζητήσουμε συγνώμη!!),το ατόπημα νο2 λαμβάνει χώρα:κάποιος ανίδεος,λεχρίτης,αλήτης του δρόμου και τραμπούκος στάθμευσε με αλαρμ(πως το μιλάω το αγγλικό και πως το γράααφω κυρίως!!!) πάνω στην Ελ.Βενιζέλου.
Τιν τιν τιν τιν τιν τιν τιν τιν ΤΑΝ ΤΑΝ ΤΑΝ!
Ο ελληναράς-νίντζα-με πνίγει το δίκιο- οδηγός κατεβαίνει κάτω και κάνει την Ελλάδα περίφανη για το πλήθος των κοσμητικών επιθέτων που έχει η ελληνική γλώσσα.Ο οδηγός του αμαξιού με βλέμμα αγελάδας αναρωτιέται από μέσα του μάλλον "όλα καλά;;;".Ο λεωφοριατζής δεν περιμένει απάντηση πηδάει μέσα ξανά και τρέχει με 100 μέχρι την επόμενη στάση.
Υπομονή,κουλτούρα,σεβασμός και διαχείριση του θυμού μας είναι κάποιες από τις έννοιες που πολλοί άνθρωποι,όχι μόνο οι έλληνες-για να μην γίνομαι και εγώ γραφική τώρα,δεν θα τις μάθουν ποτέ.!
Καλή συνέχεια και καλό σαββατοκύριακο.Α!Και προσοχή σε οξύθυμους οδηγούς!

1 σχόλιο:

  1. Μαμά σταμάτα να βάζεις συναρπαστικό παντού ,σε έχω πάρει χαμπάρι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή