28.4.12

Μικρόκοσμος.

θα ήθελα να ήμουν μια πλαστική κούκλα,που έχει βγει από παραμύθι με ροζ μαλλιά.να τα χαϊδεύεις,να τα χτενίζεις,να μυρίζω σαν φρεσκοψημένο μπισκότο.να είχα το δικό μου βασίλειο και πολύχρωμα άλογα να ιππεύω..
το κάστρο μου δε θα είχε δράκους μόνο πεταλούδες,που θα πετάνε κοντά στον ήλιο,και λουλούδια να ξαπλώνω.
να με αγαπάς,να με κρατάς δυνατά στον ύπνο σου,να φοβάσαι να μη με χάσεις να έχω την καλύτερη θέση στο ράφι σου.
να έχω μεγάλα μάτια γαλανά ,για να μπορώ να κοιτάω όλες τις ομορφιές του μικρού μου κόσμου.ευτυχισμένη στο κουτί μου,στο κλουβί μου,δική σου αλλά τελείως ελεύθερη.
δε θα'θέλα να ήμουν μαριονέτα με την μελαγχολική της ομορφιά,να κοιτάει τον κόσμο και μόνο να παρακολουθεί,καθισμένη καμπουριαστά στη γωνία της να παίζει στενάχωρη μουσική,με το ακορντεόν της,για να μας κοιμίζει τα βράδια με βροχή. 
αν ήμουν μια κούκλα θα πήγαινα και θα της έπιανα το χέρι θα της έλεγα "ο κόσμος αυτός,είναι πολύ μεγάλος μαριονέτα,και δύσκολος,και σε πονάει.ίσως πιο πολύ απ'ότι σε πονάν οι κλωστές στα άκρα σου...για αυτό μη κλαίς,ίσως εσύ να προστατεύεσαι με αυτόν τον τρόπο..."
αν ήμουν κούκλα θα μπορούσα να γίνω αστροναύτης,γοργόνα,ήρωας που θα σώσει τον κόσμο,θέα του Ολύμπου και ο,τι άλλο θέλει ο νους σου.με την φαντασία στο τσεπάκι μου θα ταξίδευα παντού,στο χρόνο και στον χώρο και στον τόπο μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
πάντα οι ιστορίες μου θα είχαν happy end και όλοι θα ήταν ευτυχισμένοι.
μα φοβάμαι.πίσω από την αψεγάδιαστη ομορφιά μου και τα μεγάλα μάτια μου που είναι πάντα χαρούμενα κρύβω έναν φόβο.
θα με ξεχάσεις
θα μεγαλώσεις...
θα με χώσεις πίσω στο ράφι,μετά ίσως σε μια ντουλάπα,στη καλύτερη στο πατάρι,στην χειρότερη θα καταλήξω στα σκουπίδια.
μετά τα τόσα ταξίδια μας και τις περιπέτειες που ζήσαμε στην ζούγκλα και στο διάστημα,θα ξεκουραστώ...
το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει τελικά ιδανικός κόσμος ούτε για μένα τελικά--ούτε για σένα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου