15.5.12

2 κρύοι φραπέδες και πιάσε και 2 πράσινες.

Βαρέθηκα λέω εδώ στη πόλη,τόσο καιρό τα ίδια και τα ίδια.


:Θέλω να πάω σε ένα όμορφο νησί ,ήρεμο και να είμαι μέσα στο πλοίο εκεί που οι σταγόνες από τη θάλασσα θα πιτσιλούν το ηλιοκαμένο πρόσωπο μου.
Μόλις φτάσουμε στο νησί,το αποκομμένο αυτό έδαφος που επιπλέει σαν μια βαρκούλα και αυτό πάνω στη θάλασσα ,θα σκαρφαλώσουμε στο πιο ψηλό του σημείο και θα έχει ήδη νυχτώσει.
Ο καθαρός,από τα καυσαέρια,ουρανός θα είναι γεμάτος φωτεινά αστέρια και 'μεις θα απλώσουμε τις παλάμες μας να τα πιάσουμε,να χαϊδέψουμε την λάμψη τους.θα ξαπλώσουμε στο υγρό χορτάρι ενώ δίπλα μας τα κύματα θα χτυπούν ρυθμικά τον βράχο.
Χωρίς να μιλάμε,η σιωπή μας θα λέει τόσα πολλά και το χαμόγελο μας επίσης.
Τα πλακόστρωτα δρομάκια,που γάτες τρέχουν από εδώ και από εκεί με ψαροκόκαλα στα στόματα τους,θα κρύβουν σε κάθε στενάκι και από ένα γραφικό μαγαζάκι,που ευγενικοί ηλικιωμένοι θα κάθονται απ'έξω σε ψάθινες καρέκλες.
Στο νησί όλοι φαίνονται χαρούμενοι.Εκεί μυρίζει ξεγνοιασιά και ψάρι ψημένο στα κάρβουνα.
Φοράω τις σαγιονάρες μου και νιώθω το δάπεδο.Ζεστό ακόμα από τον ήλιο που το έψηνε όλο το πρωί.


//Στη πλατεία με το μεγάλο ρολόι οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού έχουν βγει για το ποτό τους και μπερδεύονται με τους τουρίστες.Τόσο όμορφη εικόνα με όλη την διαφορετικότητα μέσα της.
Θα πάρουμε 2 πράσινες από το περίπτερο ίσως και λίγα πασατέμπος και θα ανεβούμε στα κάστρα του νησιού.Εκεί που κάποτε ήτανε φρούριο,εμείς τώρα θα μιλήσουμε για τα όνειρα μας,τα καλοκαιρινά σχέδια μας,θα γελάσουμε θα σφιχταγκαλιαστούμε,μπορεί και μεθύσουμε αν πάρουμε κι άλλες μπύρες.Θα απλώσουμε τα πόδια μας καθισμένη σε αυτοσχέδιες από κάσες καρέκλες πάνω στο τοιχάκι και θα βάλουμε την μπύρα δίπλα τους.κάτω από τα πόδια μας όλη η θέα του νησιού και η ατελείωτη,μπλε θάλασσα.\\


||Το πρωί με 2 φραππέδες στο χέρι θα κατηφορίσουμε σε μια ζεστή παραλία με λεπτή άμμο που συνέχεια μπαίνει στο μαγιό μου,και με εκνευρίζει,και θα γίνουμε ένα με την θάλασσα και το δροσερό αλατισμένο νερό.Κολυμπώντας ο δυνατός ελληνικός ήλιος θα μας γλύφει με τις ακτίνες του-αλλά δε μας νοιάζει.Κανένα σύννεφο.Καταγάλανος ουρανός.Καταγάλανα νερά.Μπλουμ!έκανα μια βουτιά και άνοιξα τα μάτια μου μες στη θάλασσα για να δω κανένα ψαράκι και να το χαιρετήσω.
Την ώρα που γυρνάμε εμείς για φαί στο μικρό λιμανάκι τα μικρά παιδιά ήδη έχουν πλυθεί και έχουν φάει και παίζουν μπάλα φωνάζοντας χαρούμενα.Θα έρθει η μπάλα στα πόδια μου,και θα την κλοτσήσω για να νιώσω και 'γω λίγο παιδί με τα παιχνίδια τους.
Η τσάντα μου θα είναι βαριά από κοχύλια και παράξενα σχηματισμένα πέτρες που μάζευα όλο το πρωί στη παραλία.||
Μόλις γυρίσω στη πόλη θα τα βάψω ,σκέφτομαι κάθε χρονιά αλλά πάντα κάπου τα χάνω ή μου σπάνε,και έτσι βρίσκω αφορμή κάθε καινούργιο καλοκαίρι να ξαναβγω στην αναζήτηση όμορφων κοχυλιών.
//Το νησί πάντα μυρίζει όμορφα.Τηγανιτές πατάτες και θαλασσινό νερό.Αρώματα από τις καλοφτιαγμένες γυναίκες και σαμπουάν ξενοδοχείου.Δε θέλω να φύγω από το νησί.Θέλω να είναι πάντα καλοκαίρι και αυτό το ψυχρό νυχτερινό αεράκι να σηκώνει τα φουστάνια μου.
Θέλω να ακούω μουσικές από ψαροταβέρνες που παίζουν το τοπικό ραδιόφωνο ή δεύτερο πρόγραμμα.\\


~Θέλω το σπίτι μου να είναι άσπρο-μπλε,και οι γάτες της γειτονιάς να μπλέκονται στα πόδια μου όταν θα απλώνω ρούχα στην αυλή.
Θέλω να ακούω τα βαπόρια να έρχονται και να φεύγουν και να σφυρίζουν,και κόσμο να γελάει είτε επειδή χαίρεται που ήρθε για διακοπές ,είτε γιατί χαίρεται επειδή ήρθε εδώ και πέρασε καλά.
Εκεί στη μέση του πελάγους,εγώ να κάνω σχέδια.... 

1 σχόλιο: