5.7.12

με τη δύναμη του φεγγαριού

ας βλέπατε,ας μπορούσατε να δείτε βασικά,αυτό που βλέπω εγώ τώρα
επιτέλους το ολόγιομο φεγγάρι έκανε την εμφάνιση του στη βεράντα μου και το αεράκι με αφήνει να το απολαύσω
λατρεύω αυτή τη δροσιά που γλύφει την πλάτη μου και ανακατεύει τις μπούκλες μου
λατρεύω αυτή την απόλυτη ησυχία 
και αυτό το μεγάλο φως σα να έχει μαζέψει όλη την λάμψη από τα χαρούμενα μάτια των μικρών παιδιών,σα να έχει ποτιστεί με νέον ,από αυτά που βάζουν στις ταμπέλες των παλιών μαγαζιών,σα να θέλει να σε κάνει να νιώσεις έτοιμος να αποκαλύψεις όλα τα μυστικά σου, ενδόμυχες σκέψεις και επιθυμίες
μεγάλο,τόσο μεγάλο που χωράς εσύ και όλα τα όνειρά σου στην αγκαλιά του.μεγάλο και φωτεινό,όπως τα αυθεντικά χαμόγελα των ανθρώπων
όλα τα φώτα του δρόμου κλείνουν και αφήνουν το φεγγάρι να νιώσει βασιλιάς και το μόνο φως που δημιουργεί σκιές
σκιές γατιών που τρομάζουν από το τρέξιμο μεθυσμένων παιδιών και κρύβονται κάτω από μηχανές και αυτοκίνητα
σκιές ερωτευμένων ζευγαριών που μπερδεύονται μεταξύ τους και γίνονται ένα
σκιές δέντρων που χορεύουν στο ρυθμό του αέρα που μας φυσά
ω,τέτοιο φεγγάρι το βλέπεις από παντού
μου αρέσει που δεν είναι πανσέληνος
έχει ατέλειες το σημερινό φεγγάρι,έχει ατέλειες όπως όλοι οι άνθρωποι-το τέλειο είναι αυτό,να σου αρέσει κάτι τόσο πολύ με τις ατέλειες του
δίπλα στο φεγγάρι τρεμοπαίζει ένα αστέρι ,του έχει κλέψει λίγο από την ομορφιά και το φως του και νιώθει "κάμποσο" για αυτό
θα σταματήσει αυτό όμως νωρίς τα χαράματα και το μόνο που θα έχει μείνει θα είναι η μεγάλη φωτεινή μπάλα να κάνει παρέα στον ήλιο που καίει το άσπρο δέρμα μου,μέχρι να ξυπνήσει για τα καλά και στείλει τις ακτίνες του να μας ζαλίσουν
τόσο καλοκαιρινό και συνάμα μελαγχολικό το τοπίο που αντικρίζω αυτή τη στιγμή...

2 σχόλια: