12.11.14

To know us better

Σκηνή πρώτη.
To know us better.
Και όταν λέω us, εννοώ εμένα και εσένα, εσύ εμένα και εγώ εσένα.
Να μάθω πώς πίνεις τον καφέ σου, με μαύρη ή άσπρη ζάχαρη και κάθε πρωί να τον ετοιμάζω και να τον αφήνω πάνω στον πάγκο της κουζίνας, ζεστό και μοσχομυριστό να μπαίνει μες τα ρουθούνια σου, να γαργαλάει τις αισθήσεις σου για να ξυπνάς με ένα χαμόγελο.
Να ξέρεις ποιες ταινίες μ'αρέσουν, αυτές με τους σούπερ ήρωες και αυτές του Ταραντίνο κι αν μ'αρέσει να τρώω ποπκορν στο σινεμά ή νάτσος.
Να μου πεις ποια μπύρα προτιμάς για να παραγγέλνω μαζί την δική σου και την δική μου, εκτός κι αν σου αρέσει καλύτερα το κρασί. Να πίνουμε μαζί, για να κάνουμε κεφάλι μαζί, για να θυμόμαστε αστείες ιστορίες από την ζωή μας και να τις μοιραζόμαστε και να γελάμε μαζί ή να συγκινηθούμε μαζί και κάπως έτσι να γίνει το get to know us better.
Σκηνή δεύτερη.
Να πάρουμε ένα λεωφορείο, ένα τρένο ή να νοικιάσουμε ποδήλατα και να πάμε μια μικρή εκδρομή ή βόλτα κάπου μαζί. Κι αν βρέχει να τρυπώσουμε σε ένα μικρό καφέ και να μη λέμε τίποτα για λίγο για να δούμε αν μπορούμε στην σιωπή. Και μετά όταν μιλήσουμε να πούμε για άλλα, πιο μεγάλα ταξίδια, σε εσωτερικό ή εξωτερικό, χειμερινά για σκι σε ένα σαλέ, όπου θα πίνουμε ζεστό οινόμελο και έξω θα χιονίζει, ή και καλοκαιρινά σε μια παραλία με τα μαγιό μας να παίζουμε καθισμένοι οκλαδόν τάβλι και να μπαίνει άμμος μέσα στο ταμπλό και 'γω να εκνευρίζομαι και να την πιάνω με τα δάχτυλα για την πετάξω έξω.
Κι αν έχει ήλιο να αράξουμε σε ένα παρκάκι και να μιλάμε για μουσική, για μπάντες, για ραδιόφωνο, για συναυλίες που έχεις πάει εσύ, και γι' αυτές που έχω πάει εγώ. Να σου δίνω τα ακουστικά από το mp3 μου για να ακούς τα αγαπημένα μου κομμάτια και να μου τραγουδάς εσύ τα δικά σου.
Σκηνή τρίτη.
Μετά να έρθω να κοιμηθώ σπίτι σου και να γνωρίσω τα αγαπημένα σου άτομα. Για να μαγειρέψουμε μαζί, να φτιάξουμε ένα γλυκό μαζί, να παίζουμε επιτραπέζια όση ώρα μαγειρεύουμε και να γελάμε γιατί το γέλιο ενώνει τον κόσμο. Να πέφτουν στον πάγκο τα υλικά και 'συ να μου πετάς τα φύλλα από τα λαχανικά και 'γω αφρό από το πλύσιμο των πιάτων. Για να γελάμε και πάλι και να βλέπεις εσύ το χαμόγελο μου και ΄γω το δικό σου και να το φιλάω. Να μην φιλάω τα χείλια σου, να φιλάω το χαμόγελο σου θέλω. Και να ερωτεύεσαι εσύ το δικό μου.
Να πάμε στο σούπερ μάρκετ μαζί για να πάρουμε αυγά, γάλα και νουτέλα για το επόμενο πρωί και ίσως μερικές λιχουδιές για να μασουλάμε στο κρεβάτι. 'Ετσι, να ξέρω που μένεις και κάθε φορά που περνάω κάτω από το σπίτι σου ή εσύ από το δικό μου να κοιτάμε στα παράθυρα για να ένα γρήγορο νεύμα και ένα μικρό χαμογελάκι.
Σκηνή τρίτη.
Να μαλώνουμε. Να σου πετάω μαξιλάρια και να κοιτάς νευριασμένος έξω από το παράθυρο. Και ΄γω να φωνάζω και εσύ να μην μιλάς. Και μετά να σου γυρνάω την πλάτη και να με χτυπάς στον ώμο γιατί δεν μπορούμε να μείνουμε μαλωμένοι πολύ ώρα. Και να ξαναμαλώνουμε, αυτή τη φορά να μου φωνάζεις εσύ και ΄γω να στέκομαι με τα χέρια πίσω από την πλάτη μου, μαγκωμένη πάνω σε έναν κρύο τοίχο. Και να μην τα βρίσκουμε κατευθείαν, αλλά την επόμενη μέρα γιατί θα μάθουμε να μαλώνουμε. Και μετά να μαλώνουμε χωρίς φωνές και χωρίς άσχημα λόγια μόνο με ματιές που θα τρυπάνε την καρδιά μου σαν σούβλα και θα κάνουν την κοιλιά σου κόμπο. Και να μην μιλάμε για λίγες μέρες, Και μέσα σε αυτές τις μέρες να μάθω εγώ εσένα μέσα στην απουσία σου και ΄συ εμένα μέσα στην δική μου. Κι όσο μου λείπεις τόσο πιο πολύ να σκέφτομαι τα πάντα σου και να σε μαθαίνω καλύτερα. Κι όταν ένας από τους δύο λυγίσει πια, να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά να μου χαμογελάσεις και τίποτα να μην πεις. Γιατί και οι δύο θα ξέρουμε και δεν θα χρειαστεί να μιλήσουμε, μόνο να πάρουμε ένα παγωτό και να περπατήσουμε πάνω σε ξερά φύλλα, πεσμένα στον δρόμο και πάνω στο παγωμένο γρασίδι ( εμείς θα τρώμε παγωτό το χειμώνα και σούπα noodles το καλοκαίρι.)
Σκηνή τέταρτη. Κι σαν σε μάθω, σαν μικρό βιβλιαράκι με ποιήματα που όσες φορές κι αν τα διαβάζω πάντα θα μου αρέσουν όσο την πρώτη φορά, σαν κλασσική ταινία ελληνικού κινηματογράφου που πάντα θα με κάνει να γελάω το ίδιο δυνατά σαν να την βλέπω πρώτη φορά, να με έχεις μάθει κι εσύ και η πορεία μας να είναι ρόδα σε κατηφόρα με μικρή κλίση, εύκολη και άνετη. Και σαν μάθουμε ο ένας τον άλλον θα βρίσκω όλα τα σημεία σου ακόμα και μέσα στο σινεμά, όπου μόνο το φως από το μεγάλο πανί θα μας βοηθάει να βλέπουμε, ακόμα και στο λεωφορείο το βράδυ που θα μας πάει στο αεροδρόμιο και θα κλείνει τα φώτα κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Θα έχω μάθει τι σημαίνει όταν σηκώνεις το φρύδι, όταν στραβώνεις στο πλάι το στόμα, όταν δαγκώνεις τα δάχτυλα σου, όταν θα κοιτάς απότομα αριστερά. Θα βλέπω την καταιγίδα πριν ακόμα έρθει και θα ξέρω πως να σου φτιάχνω το ουράνιο τόξο. Και οι τίτλοι τέλους θα είναι μια ατελείωτη λίστα από τραγούδια που έχουμε ακούσει μαζί.

4 σχόλια: